[Officium]
S. Rosæ Viterbiensis Virginis

[Rank]
;;Duplex;;3;;vide C6a

[Rule]
vide C6a;
9 lectiones

[Oratio]
Deus, qui beátam Rosam sanctárum tuárum Vírginum collégio aggregare dignátus es: tríbue nobis, quǽsumus; ut ejus précibus et méritis a culpis ómnibus expiemur, et tuæ majestátis consórtio perfruámur ætérno.
$Per Dominum

[Lectio4]
Rosa Viterbii piis paréntibus nata ab ipsa infántia omni virtúte enítuit, facta perfectiónis magistra, cum vix loqui didicisset. Mundi exosa vanitátes, rudi amíctu, pedum nuditate, cilício, jejúniis, aliísque austeritatibus corpusculum afflígens, divínæ contemplatióni júgiter vacabat. Hanc vero exímiam sanctitátem insígni miráculo Deus testátam vóluit; nam adhuc puélla avunculam defunctam ad vitam revocávit. Ad virginitátem, quam perpétuo cóluit, solo aspéctu intuentium ánimos excitabat. Caritátis erga páuperes studiosissima, cum aliquándo hiberno témpore subtractum sibi panem clam illis deferret, patre imperánte, ut prdderet quid in grémio abscónditum ferret, panis in rosas convérsus est.

[Lectio5]
Cum séptimum explesset annum, solitúdinis desidério fiagrans, domus suæ angustam cellulam elégit, cui se tamquam voluntário carceri inclusit, et oratióni corporisque castigationi ardenter incúmbens, Dei clementiam deprecabátur pro sanctæ Ecclésiæ tranquillitáte, quam Friderici secúndi imperatóris impietas acerrime divexabat. Ex diutina autem maceratione in morbum lethálem íncidit, in quo beátæ Vírginis visitatióne recreata, hábitum tértii órdinis sancti Francísci inatiere jussa est. Decénnis a Deo inspirata, piis adhortationibus validisque argumentis multos hæréticos ad fidem et obedientiam Románi Pontíficis redúxit. Qua de causa cum tota cognatióne sua in exsílium ejécta, ad vicina óppida venit, ubi Friderici mortem et Ecclésiæ pacem prophético spíritu prædíxit. Mulíerem cæcam a nativitáte illuminavit, et ad fídei veritátem astruendam, succensum rogum ingréssa, ac tribus horis in eo illǽsa pérmanens, cujúsdam hæreticæ mulíeris pervicaciam vicit, eámque cum áliis ad fidem convértit.

[Lectio6]
Tandem Viterbium summa cívium gratulatione reversa, in consórtium sancti moniálium sanctæ Maríæ de Rosis admitti pétiit; sed illis ingressum ob puéllæ inópiam denegantibus, se mórtuam in eo cœnóbio comoraturam prædíxit. Mox ad prístinum domus suæ cárcerem regressa, cum in ea duóbus annis permansisset, morbo correpta, et ad beátam pátriam suspirans, méritis plena migrávit ad sponsum, décimo octávo suæ vitæ anno nondum exacto. Gorpus ejus miro splendóre illustratum, suavique odóre perfusum, in templo sanctæ Maríæ de Podio, effossa humo, ac désuper ingésta, tumulatum fuit; donec post trigínta círciter menses abAlexandro quarto, tunc Viterbii sedénte, et in somnis ter ab ea admónito refossum et incorruptum repértum, prídie Nonas Septémbris ad præfatum monastérium, quod póstea sanctæ Rosæ nuncupátum est, solémniter translátum fuit: ubi usque ad hodiernam diem integrum et flexibile summa totíus orbis admiratióne, asservátur, et novis semper miráculis cortiscat.
